Itaque bellum indixit scurra nepharius cunctis praestantibus ingenio viris, nec viventibus modo sed etiam mortuis. Nam et Dantem optimum nobilissimumque poetam, vituperare assidue prope convicio non cessat, et de Petrarcha ita loquitur quasi de homine insulso et ignorantie pleno, Boccacium ita spernit ut tres quidem litteras scisse illum asseveret. Nec poetas modo et hoc genus litterarum, sed omnes pariter insectatur et ledit. Thomam certe aquinatem, quem virum, Deus immortalis, quanta scientia quantaque doctrina preditum, quem ego non verear cum Aristotele Theophrastoque coniungere, fatuus hic scurra ita spernit contemnitque ut litteris, ut ingenio, ut intelligentia caruisse illum palam omnibus audientibus predicare non desinat. Idem facit de ceteris defunctis, nisi quibus propter millesimum iam annum cedit. De viventibus autem pudet etiam nunc referre qua iste acerbitate Chrysoloram bizantinum abundanti doctrina hominem insectatus sit, quem omnes ob singularem scientiam moresque probatissimos colebamus; hic unus inventus est, qui omnifariam iniuriis contumeliisque lacesseret, quoad consilium cepit ex hac urbe demigrandi.

(Leonardo Bruni, In nebulonem maledicum, in Leonardo Bruni, Opere letterarie e politiche, a cura di P. Viti, UTET, Torino 1996, pp. 343-344)

Traduzione del testo latino